Znaki towarowe
Sprzeciw wobec zgłoszenia znaku
Sprzeciw to sposób zakwestionowania zgłoszenia znaku towarowego przed jego rejestracją, oparty na określonych wcześniejszych prawach. Może doprowadzić do odmowy ochrony dla wszystkich albo części zgłoszonych towarów lub usług.
Kiedy może być potrzebny?
Właściciel wcześniejszego znaku zauważa zgłoszenie podobnej nazwy dla konkurencyjnej oferty. Jeżeli zachodzą odpowiednie przesłanki, może wnieść sprzeciw, zamiast czekać na rejestrację późniejszego znaku. Podstawą sprzeciwu mogą być również inne wcześniejsze prawa wskazane w przepisach.
Przykład z biznesu
Producent żywności od lat rozwija markę i ma zarejestrowany znak. Konkurent zgłasza zbliżone oznaczenie dla podobnych produktów. Pierwszym krokiem jest porównanie znaków, wykazów towarów oraz sprawdzenie dat i terytorium ochrony.
Dlaczego termin ma znaczenie?
W postępowaniu krajowym termin na sprzeciw wynosi trzy miesiące od ogłoszenia o zgłoszeniu w Biuletynie Urzędu Patentowego i nie podlega przywróceniu. W EUIPO termin również wynosi trzy miesiące od publikacji zgłoszenia. Trzeba sprawdzić właściwą publikację i obliczyć termin dla konkretnej sprawy.
Najczęstsze nieporozumienie
Samo podobieństwo nazw nie wystarczy do skutecznego sprzeciwu. Trzeba wskazać właściwe wcześniejsze prawo, podstawę prawną i zakres żądania. Sprzeciw nie jest również pozwem o zakaz sprzedaży — dotyczy rejestracji znaku.
Co warto sprawdzić?
Monitoring zgłoszeń pomaga wychwycić potencjalny konflikt odpowiednio wcześnie. Po otrzymaniu sprzeciwu warto ocenić argumenty, ewentualną potrzebę dowodu używania wcześniejszego znaku oraz możliwość porozumienia.